مثبت گرایی سمّی

از شنیدن عباراتی چون “زمان همه چیز رو درست میکنه” یا “هر که در این بزم مقرب‌تر است، جام بلا بیشترش می‌دهند” خسته شدید؟

وقتی به جمله “زندگی کن، بخند و عشق بورز” برمیخورید، پیش خودتان فکر می‌کنید، خوب پس تکلیف بقیه گزینه‌ها چه می‌شود؟

از لحظه‌ای که از خواب بیدار می‌شویم و با چشمان نیمه باز تلفن همراهمان را چک می‌کنیم، ذهنمان با جملات مثبت و انگیزشی ریز و درشت از “فقط و فقط انرژی مثبت” گرفته تا “زندگی زیباست” بمباران می‌شود.

آموخته‌ایم کلید خوشبختی سرکوب کردن تمام انرژی‌های منفی در خود و یا دیگران است.

آموخته‌ایم حتی وقتی بیماریم یا درگیر جدایی، سوگ  و لبریز از احساساتی هستیم که منفی نامگذاری شده‌اند، نباید منفی باف و ناامید و دلسرد شویم.

ولی با این همه مثبت گرایی، چرا همگی مضطرب، غمگین و فرسوده هستیم؟

گودمن معتقد است قانون همیشه مثبت بودن و همیشه مثبت اندیشیدن یک شعار من در آوردی است. شعاری که انسان را رباتی همیشه مثبت اندیش فرض می‌کند که باید در همه چیز به معنای واقعی کلمه همه چیز نیمه پر لیوان را ببیند.